08.01.2017

Yeni yıla girmişiz… hatırlamıyorum… bir gece önceki düşmeyen ateş maceramdan sonra halsizlikten ve bitkinlikten devrilip devrilip, sızıp sızıp gittiğim günler geceler içinde olmuş bu iş…

Ertesi sabah gözlerimi açtığımda duymuş bulundum. Eski yıl bitmiş. Gitmiş o kasvetli, kötücül 2016. Lakin yeni gelenin farkında da değildim hiç. Yataktan çıkamamalar, vakitli vakitsiz uyumalar, uyumalar, uyumalar. Uykuyla arası hiç iyi olmayan ben için hayli şaşırtıcı oldu. Demek ki hem bedenen, hem de ruhen zaruri bir ihtiyaç sözkonusuymuş.

kurrrrrraaaaabiye.JPG

Sonra bir gece sabahın altısına dek hiç uyku tutmadı. Beynim tıkır tıkır…. olmadık şeyleri alıp önüme getiriyor. Derken bir hikayenin anlatıcısı oldum birden… Tüm hayatım film şeriti gibi, anlatıcının kendini pek de müdahil etmediği bir dille, çocukluğum, gençliğim… geçtiğim yollar… kıvrıldığım dönemeçler… düşüşlerim… kalkışlarım… kopuşlarım… vazgeçişlerim… Ve yitirişlerim… hepsi film sahneleriyle geldi, geldi, geçti.

Sonra yine sızmışım…

Uyandım… başım kaldıramayacak kadar ağır. Filmin de hayli etkisindeyim. Ne de olsa kendi yaşamım!…

ornmntttttttt

O ara hep kar yağdı. Günlerce dışarı çıkmadım. İleride “o kadar kar yağdı, bir kar fotoğrafı bile çekemedim” der de, hüzüne garkolurum diye ben uykudayken eve bol kar fotolarıyla döndü kocacık. Bir ara nasıl olduysa pc başında oturabilir buldum kendimi. Uyukladığım anlar azalıyor, kollarıma ve bacaklarıma derman yürüyordu sanki. İyileşiyordum. Şükür!

Dünse günlerden sonra ilk kez yürüdüm… Yürüdük daha doğrusu… Başımda yün berem, boynumda kaşkolum… yetmezmiş gibi üstüne kocakarı misali koskocaman bir şal… sarınıp sarmalandım… Sol elim kocacığın kıvrık sağ koluna takılı vaziyette… Ayazdı… yine de yürüdük…yürüdük…

Ve ben düşündüm… düşündüm… düşündüm…

mor sümbüller.JPG

Şimdi bu düşüş ve kalkışın, öncesi ile sonrasında hissettiğim ayrı ayrı bir “ben” var, bende, benden içeri…  Kulak kesilip… bundan sonraki kararlarımda… bu içimdeki yeni “ben”i… söz sahibi yapmak istiyorum… Sanki çözümleme adına, fark etme adına, görme adına bir eşikti… atladım… İşte o çözümleyen, fark eden, gören… tüm bunları şeffaf bir bıçak keskinliğinde, pürüzsüz bir ayna netliğinde yapabilen her kim, her ne  ise bende, bundan böyle o çizsin, o tayin etsin istiyorum.

Bazı anlar var, yollar açılıyor ve seçtiğin yoldan hangi “sen”i alıp yürüyeceğin sana bırakılıyor.  İşte ben, o “ben”i seçtim… artık o “ben”le yola devam ediyorum.

ps-3

Reklamlar
Bu yazı sevgili günlük içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

2 Responses to 08.01.2017

  1. frisby23 dedi ki:

    Geçmiş olsun. yeni beninize hoş geldin diyorum.

  2. rusyena dedi ki:

    Çok teşekkür ederim…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s